تعریفی از اختلالات ارتباطی و انواع آن:
1. اختلالات ارتباطی شامل اختلال در توانائی دریافت، ارسال، پردازش و درک مفاهیم کلامی و غیر کلامی و سیستم نشانه نوشتاری هستند. اختلالات ارتباطی در پردازش شنیداری، زبان و یا گفتار مشهود می باشند . محدوده این اختلالات از متوسط تا شدید می باشد که ممکن است رشدی یا اکتسابی باشند. افراد ممکن است یک یا ترکیبی از چند اختلال ارتباطی را نشان دهند. یک اختلال ارتباطی ممکن است در نتیجه ی یک ناتوانی اولیه یا ممکن است به عنوان یک اختلال فرعی با سایر ناتوانائی ها باشد.
الف/ یک اختلال گفتاری ، اشکال در تولید صداهای گفتاری ، روانی و صوت می باشد :
- اختلالات تولیدی : اشکالات غیر معمول صداهای گفتاری هستند که توسط جانشینی، حذف، اضافه گوئی و خراب گوئی طبقه بندی می شوند.
- اختلالت روانی گفتار: شامل انقطاع در جریان طبیعی گفتار است.براساس سرعت غیر معمول، ریتم و تکرار در صداها، سیلاب ها کلمات وعبارات طبقه بندی می شوند که با تنش اضافی، حرکات تقلائی و عادات ثانویه همراه می باشند.
- اختلالات صوتی توسط تولید غیرطبیعی یا فقدان کیفیت صوتی، زیرو بمی، بلندی ورزونانس طبقه بندی می شوند.
ب/ اختلالت زبانی ممکن است به درک و یا گفته یا نوشتار و یا سیستم های نشانه ای آسیب برساند. این اختلال ممکن است شامل:
- شکل زبانی ( فنولوژی ، مورفولوژی ، نحو ):
_ فنولوژی: سیستم اوائی یک زبان است و حاکم بر ترکیب های آوائی
_ مورفولوژی: سیستمی که حاکم بر ساختار کلمات و فرم ساختاری کلمه است.
_ نحو: سیستمی است حاکم بر ترکیب کلمات در ساختار جملات و همچنین روابط میان عناصر در یک جمله را شکل میدهد.
- مفهوم زبانی ( معناشناسی ): سیستمی است حاکم بر معنای کلمات و جملات.
- عملکرد زبان در ارتباط ( پراگماتیک یا کاربرد شناسی ): سیستمی است که اجزاء زبانی را در فرایندهای ارتباطی عملکردی و اجتماعی به هم ملحق می کند...
ج/ اختلالات شنوائی: اختلالات شنیداری در نتیجه ی نقص در حساسیت شنیداری سیستم فنولوژیکی شنیداری می باشد. اختلالات
شنیداری ممکن است رشد، درک، تولید،ویا حفظ گفتار و زبان را محدود کنند.
اختلالات شنیداری بر اساس سختی در ردیابی یا کشف ، شناخت ، تمایز، درک ودریافت اطلاعات شنیداری طبقه بندی می شوند.
افراد با نقص های شنیداری ممکن است به عنوان فاقد قوه شنیداری یا سخت شنوا توصیف شوند.
- فاقد قوه شنیداری : اختلال شنیداری که در آن عملکردهای ارتباطی شنیداری/ دهانی فرد کاهش می یابد.
- سخت شنوا: اختلال شنیداری است که اثر مخالف بر توانائی های افراد در ارتباط دارند.
د/ اختلالات پردازشی شنیداری مرکزی: کمبود در پردازش اطلاعات سیگنال های شنیداری هستند نه نشانی بر نقص دستگاه حساسیت
شنیداری یا نقوص عقلانی.
2. تغییرپذیری های ارتباطی: تفاوت های ارتباطی ، شامل دگرگونی یک سیستم نشانه ای هستند که توسط افراد یک گروه استفاده
می شوند .
منبع ترجمه :سایت انجمن گفتار _ زبان _ شنوائی آمریکا
امکان درج مطلب انگلیسی وجود نداشت (از سایت معرفی شده مطلب مورد نظر را سرچ کنید).