اختلال بیش فعالی چیست؟

اختلال بیش فعالی و کم توجهی از شایعترین اختلالات رفتاری کودکان است و حدود 5 درصد بچه های دبستانی مبتلا به این اختلال هستند. این اختلال از حدود 12 سالگی به بعد شروع به بهبودی می کند اگرچه معمولا تا آخر عمر جنبه هائی از آن باقی خواهد ماند .

از ویژگی های عمده این اختلال:

1) فعالیت و تحرک زیاد

2) رفتارهای ناگهانی و بدون فکر

3) توجه و تمرکز کم

فعالیت زیاد و تحرک :

کودک اکثر اوقات در حال حرکت و جنب و جوش است و بنظر می رسد هیچگاه خسته نمی شود. اگر قرار باشد لحظه ای بنشیند مدام وول می خورد. حتی این بی قراری در خواب هم مشاهده می گردد. فعالیت زیاد او در سنین قبل از مدرسه بارزتر می باشد و هرچه سن افزایش می یابد ممکن است از شدت بیش فعالی کاسته شود ولی احساس بی قراری، خستگی زود هنگام و بی حوصلگی جای آن را بگیرد. پر حرف هستند و در مهد و دبستان تمرکزی بروری انجام تکالیف خود ندارند.

تمرکز و توجه کم :

تمرکز وی بروری یک موضوع سخت است و دائما حواسش پرت می شود.در دروسی مانند املا که تمرکز بیشتری نیاز دارد ضعیف تر است. نامنظم بوده و همه چیز را پخش می کند. گم کردن وسایل یکی از ویژگی های توجه کم می باشد. اگر چند دستور همزمان به او داده شود نمی تواند آنها را به خاطر بسپارد. در اتمام تکالیف مدرسه مشکل دارد.

رفتارهای ناگهانی و بدون فکر :

پریدن در وسط  حرف دیگران . بدون آنکه به عواقب نتیجه ی کارش فکر کند ناگهان به انجام آن دست می زند. از کار های اشتباهش درس عبرت نمی گیرد. مشکل اصلی او عمل کردن قبل از فکر کردن است. نمی تواند نوبت را رعایت کند و انتظار کشیدن برای او سخت است. کارهای ناگهانی او گاهی خطرناک خواهد بود.


علل واقعی ADHD چیست؟

علل واقعی این اختلال هنوز شناخته نشده است. برخی از شواهد حاکی از تغییراتی در مغز می باشد. و برخی دیگر از تحقیقات تا حدودی ارثی بودن آن را بیان کرده اند. تربیت بد والدین، یا مصرف برخی از غذاهای رنگدانه دار خاص و.... علت بوجود اورنده ی این اختلال نیست.

درمان :

درمان در این کودکان شامل : رفتاردرمانی به همراه دارو درمانی است.

چندین نوع دارو برای این افراد تجویز می گردد که در اکثر مواقع ریتالین و دکسدرین استفاده می شود. اثر این داروها  4 تا 5 ساعت بوده و از پر تحرکی می کاهد و توجه و تمرکز را افزایش می دهد . این داروها ممکن است اشتها را کم کنند( بنابر این باید قبل از غذا نخورند). ممکن است خواب را کم کنند. این داروها اعتیاد آور نیستند و بر روی رشد اثری ندارند.


منبع : جزوات روان پزشکی ( دانشگاه تهران)