آفازی

آفازی عدم توانائی درک یا بیان سمبل های مرتبط با زبان است. آفازی با دو نوع کلی شناخته می شود:

۱) آفازی حسی

۲) آفازی حرکتی

در آفازی حسی آسیب ماده خاکستری اطراف انتهای خلفی شیار تمپورال فوقانی و شکنج آنگولار لوب پریتال وجود دارد. این ناحیه در نیمکره غالب مغز موجب آفازی بینائی یا کوری کلمات یا آلکسی می گردد. در این حالت، بیمار کلمات را می بیند اما قادر به خواندن آنها نیست.

آسیب ناحیه ی ۲۲ ( دریافت کننده شنوائی ) در اطراف نواحی شنوائی اولیه ( ۴۱و۴۲) در نیمکره ی غالب موجب آفازی شنوائی می شود. در این حالت شنوائی بیمار سالم است اما معانی کلمات را نمی داند. آفازی ورنیکه آفازی شنوائی و بینائی است.

آفازی حرکتی

ناحیه بروکا یا نواحی ۴۴ و ۴۶ در شکنج فرونتال تحتانی در نواحی مثلثی واپرکولار قرار دارد. آسیب این نواحی در نیمکره ی غالب بالغین موجب حالتی می شود که در آن بیمار علی رغم سالم بودن عضلات صوتی، قادر به صحبت نیست.

بیمار از آنچه می خواهد بیان کند آگاه است اما هنگام صحبت تنها کلمه ای پشت سر هم تکرار می گردد. شاید بتوان گفت اطلاعات حافظه در رابطه با تکلم از بین رفته است. اگر این نواحی  در کودکی آسیب دیده باشند، می توان به کودک آموزش داد با استفاده از نیمکره ی مغلوب صحبت نماید.

آپراکسی

آپراکسی عدم توانائی انجام اعمال ارادی، اکتسابی و هدف دار است. در آپراکسی نواحی ثانویه نیز آسیب دیده اند. در صورتی که توانائی نوشتن از بین رفته باشد اگرافی نام دارد.

آگنوزی

در آگنوزی بیمار علی رغم مشاهده ی اشیا، قادر به تشخیص آنها نیست.(نواحی ۵ و ۷)

منبع : آناتومی اعصاب