منظور از رشد یک سری دگرگونی های کمی و کیفی به هم پیوسته و منظم است که به منظور هدفی معین و در جهت تکامل و سازگاری با محیط به وقوع می پیوندد. رشد آدمی را کنش متقابل و دائمی بین توارث و محیط تعیین می کند.

توارث : محدوده یا محدوده هائی که از نظر پتانسیل یا ظرفیت که در هر کودک برای کسب بلوغ کامل در ساختمان و عملکرد دارد.

محیط : میزان گسترش با توجه به ظرفیت و  پتانسیل فرد. به عبارتی هر فردی به چه میزانی می تواند ظرفیت و پتانسیل خود را اشغال کند.

خصوصیات رشد :

۱) رشد با الگوی معینی توام است و در یک توالی قابل پیش بینی اتفاق می افتد اما نسبت  آن از یک کودک به کودک دیگر فرق می کند.

۲) اختلافات فردی در فرآیند رشد کمابیش ثابت است یعنی نمودار سن عقلی کودکان با بهره ی هوشی متوسط و کودکان آموزش پذیر نشان می دهد که اختلافات عقلانی مانند اختلافات جسمانی باقی می ماند.

۳) سرعت رشد در زمینه های مختلف در یک مقطع زمانی متفاوت است.

۴) رشد وابسته به بلوغ سیستم عصبی است یعنی برای ظهور هر رفتاری دستیابی به حداقلی از رشد تکامل و آمادگی ضروری است.

رشد نرمال : به بلوغ سیستم عصبی مرکزی بستگی دارد. رشد در نتیجه ی تعامل بین توارث  و محیط فیزیکی و اجتماعی است. رشد در یک توالی قابل پیش بینی برای همه ی بچه ها اتفاق می افتد. ساختمان باید همیشه قبل از اینکه کودک عملکردی را از خود نشان دهد تغییر یابد.